شعر فارسی آیات غمزه

اگر هر آدمی اندازه ی فهمش سخن می گفت

حسین زحمتکش — Sun, 16 Mar 2025 13:05:00 GMT

به این آتشفشان شمعی حقیر از سوختن می گفت
چه حسن انتخابی داشت داغش را به من می گفت

چه پرمعنا سکوتی لب به لب می ساخت دنیا را
اگر هر آدمی اندازه ی فهمش سخن می گفت

نه یعقوب نبی تنها که هستی چشم وا می کرد
اگر آن قصه را عشق از زبان پیرهن می گفت

کسی کی با خیال تخت می خوابید در غفلت
اگر آدم به این دنیا از اول راهزن می گفت

تولد مرگ را در پی ندارد مرگ با او هست
بشر کاش از همان اول به قنداقه کفن می گفت

چه تبعید غریبی ماهی غرق فراموشی
به تنگ خویش این دنیای وانفسا وطن می گفت

این گونه که آدم های برفی هستند...

سید حبیب نظاری — Fri, 24 Jan 2020 12:58:00 GMT

دلسرد و نامهربان
این گونه که آدم های برفی هستند
آدم برفی ها نیستند

بس کنید! کافی نیست؟

افشین علاء — Tue, 31 Dec 2019 18:49:00 GMT

دل به خاکدان بستن ترک آسمان کردن
ظلم را سبک دیدن بار خود گران کردن

روی فرش ابریشم راه عرش پیمودن
بر زمین غصبی سر سوی آسمان کردن

درپی زر ومنصب این دوروز دنیارا
ازخدا نترسیدن مدح این وآن کردن

خواندن جوانان بر هتک حرمت پیران
یابه حکم پیران، خون دردل جوان کردن

امتیازها آسان بر رفوزه بخشیدن
گرچه پاکبازان را سخت، امتحان کردن

لقمه های نامشروع در گلو فروبردن
چون حرامیان برخلق، قصد مال وجان کردن

خود به عیش ومردم را ازعذاب ترساندن
درعیان زدین گفتن فسق درنهان کردن

فکرجیب خود بودن برگرانی افزودن
دم به دم ضعیفان را زار وناتوان کردن

اغتنام فرصت ها غارت غنیمت ها
اکتساب چندین شغل ظلم توأمان کردن

ناقدان لایق را باسکوت دق دادن
ناصحان مشفق را زخمی زبان کردن

هم به کام نادانان شهد وهم نوشاندن
هم به جام دانایان زهر شوکران کردن

صبر وتاب مردم را بیکرانه دانستن
خون خلق راخوردن ظلم بیکران کردن

بس کنید! کافی نیست؟ تابه کی دراین بازار
روغن ریاکاری رونق دکان کردن؟

هم دراین جهان ننگ است هم درآن جهان، رسوا
نام آن جهان بردن کاراین جهان کردن! *

انگشت نمای رفتگرها شده ایم

رقیه ندیری — Sun, 27 Oct 2019 19:06:00 GMT

در سینه ی خود دلی مکدر داریم
از کینه به دل سیاه لشکر داریم

انگشت نمای رفتگرها شده ایم
با کوه زباله ای که در سر داریم

روی زمین باش اما یک تکه از آسمان باش

حسن دلبری — Thu, 11 Jul 2019 12:58:00 GMT

در شهر نامهربانی با مردمان مهربان باش
روی زمین باش اما یک تکه از آسمان باش

بر شاخه ی بی نصیبی سیبی اگر خنده کردی
یا سربه زیری بیاموز یا لاقل نربان باش

در صبح فردای گل ها تا رنگ و بویی بگیری
زیر قدم های این باغ، امروز آبی روان باش

این بید مجنون که زیباست زیبای اتفادگی هاست
در فرصت سربلندی از نسل افتادگان باش

نسپار بر شانه ی شهر، سنگینِ خاکسترت را
زیر دماونده اندوه، خاموشِ آتش فشان باش

در عصر بی سرپناهی یک خانه سهم کمی نیست
حتی اگر خار راهی، آتش مشو، آشیان باش

این روزی تن دو روزی ست، آن هم گدازی و سوزی ست
تن مردگی را سفر کن، جان باش و تا جاودان باش

...

شعر و کودکی — Thu, 27 Jun 2019 20:19:00 GMT

…وقتی راستشو می گم زندگیم راحت تره.

_{امیر حسین. 5ساله}

از آل امیه خط اسلام گرفتن

جواد محمدزمانی — Wed, 28 Jun 2017 20:29:00 GMT

باید که تن از راحت ایام گرفتن
دل را ز هوس‌خانه ی اوهام گرفتن

ناکام شد آن کس که به یک عمر ندانست
از ساغر دنیا نتوان کام گرفتن

از تیر و کمان اجلت نیست رهایی
هر گور، نشانی‌ست ز بهرام گرفتن

از صائب تبریز بخوانیم که بر ماست
از شعر ترش خواندن و الهام گرفتن:

صائب! ز فلک کام گرفتن به تملق»
از مردم نوکیسه بُود وام گرفتن»

ای مرغک عاشق! پر پرواز طلب کن
تا چند چنین لانه به هر بام گرفتن

تا چند سرا از قفس دام گزیدن؟
تا چند سراغ هوس خام گرفتن

ای دل بطلب وعده ی دیدار که زیباست
آرام دل از یار دلارام گرفتن

فرمود که باید دل از این دام گرفتن
عبرت ز دغلکاری ایام گرفتن

فرمود بترسید که رایج شود این بار
مروان شدن و مرد خدا نام گرفتن

از مثل یزید آیه ی تطهیر شنیدن
از آل امیه خط اسلام گرفتن

ماییم که از دست علی جام گرفتیم
ما را چه نیاز است به برجام گرفتن

از خدعه دشمن بهراسیم؟ روا نیست
پیغام به او دادن و پیغام گرفتن

باید به شب میکده ی شوق، رسیدن
از جام شهادت می گلفام گرفتن

قربانی جان را به منا بدرقه گفتن
این‌گونه ز تن جامه ی احرام گرفتن

یا مثل حبیب و وهب و عابس و عباس
با سوختن جان و تن آرام گرفتن

یا همره سردار حسین همدانی
امضای بهشت از سفر شام گرفتن

پروانه علی‌اکبر مولاست که آموخت
با شمع سحر بال سرانجام گرفتن

همين كه منتظرم حتي براي آمدن قبضي

افشین علاء — Tue, 18 Apr 2017 02:55:00 GMT

همين كه خانه ي گرمي هست همين دوخوابه ي كم روزن
همين مثلث تكراري سه ضلع:كودك ومردوزن

همين كه حاصل عمري شعر آپارتمان نودمتري
هميشه عطر زني دارد وَ بوي پونه و آويشن

همين اتاق پذيرايي همين كه جاي نشيمن نيز
ببين چه حوصله اي دارد براي اين همه حتي من!

همين چراغ كه مي سوزد همين اجاق كه روز و شب
اگرنه بوقلمون اما به شوق اشكنه اي روشن

همين كه سايه و سقفي هست براي دوري ونزديكي
براي آمدن يك دوست براي رفتن يك دشمن

همين كه منتظرم حتي براي آمدن قبضي
چه قبض گاز، چه قبض برق چه قبض روح، چه قبض تن

همين تنازع دخل وخرج همين جدال زناشويي
همين كه: خسته شدم از تو، همين دروغ: طلاق اصلاً

همين كه دختركي دارم شبيه سوژه ي نقاشي
گلي نشسته به گيسويش هزار غنچه به پيراهن

همين كه دست مرا گيرد در ازدحام خيابان ها
به ناگهان كشدم يك سو براي ديدن يك دامن

همين كه: خسته شدم ديگر مرا به خانه ببر بابا
همين نيامده رفتن ها همين بهانه ي برگشتن...

براي دلخوشي ام كافيست براي شكر ولي بسيار
كه بايد اين همه را فردا به جا گذاشتن و رفتن...

بالا نمی روند دعاهایمان دگر

امیر سیاهپوش — Sat, 15 Apr 2017 03:50:00 GMT

ای دیدنت محال به فریادمان برس
بی مرگ بی زوال به فریادمان برس

بی چیز و بی کسیم در این دشت سوخته
ذولجود ذولجلال به فریادمان برس

رو به جنوب تب زده، سیلاب هرزگی
جاری شد از شمال به فریادمان برس

لالیم در جواب سؤالات بی شمار
ای پاسخ سؤال به فریادمان برس

شب زنده داری من و دل بی اثر شده ست
ای خواب، ای خیال به فریادمان برس

بالا نمی روند دعاهایمان دگر
ای لقمه ی حلال به فریادمان برس

این حنجره این باغ صدا را نفروشید

قیصر امین پور — Fri, 28 Oct 2016 20:31:00 GMT

این حنجره این باغ صدا را نفروشید
این پنجره این خاطره‌ها را نفروشید

در شهر شما باری اگر عشق فروشی است
هم غیرت آبادی ما را نفروشید

تنها، به‌خدا، دلخوشی ما به دل ماست
صندوقچه ی راز خدا را نفروشید

سرمایه ی دل نیست به جز اشک و به جز آه
پس دست‌کم این آب و هوا را نفروشید

در دست خدا آینه ای جز دل ما نیست
آیینه شمایید شما را نفروشید

در پیله ی پرواز به جز کرم نلولد
پروانه ی پرواز رها را نفروشید

یک عمر دویدیم و لب چشمه رسیدیم
این هروله ی سعی و صفا را نفروشید

دور از نظر ماست اگر منزل این راه
این منظره ی دورنما را نفروشید

خون در دل و داغ در جگر داشته باش

میلاد عرفان پور — Mon, 17 Aug 2015 06:32:00 GMT

خون در دل و داغ در جگر داشته باش
در عالم غم، سیر و سفر داشته باش

گیرم که دعای مستجابی نشدی
چون آه در این جهان اثر داشته باش

آیینه شو که فرصت دیدار بگذرد

محمدعلی مجاهدی — Tue, 24 Feb 2015 05:42:00 GMT

گفتم به دیده: امشب اگر یار بگذرد

راهش به گریه سد کن و مگذار بگذرد

گفتا چه جای گریه؟ که او همچو ماه نو

رخسار خود نکرده پدیدار، بگذرد

بگذشت از کنار من آن سان که بوی گل

دامن کشان ز ساحت گلزار بگذرد

در باغ گل نمی نهد از خویش جای پا

از بس که چون نسیم، سبکبار بگذرد

گفتم: دمیده پیش تو، خورشید را ببخش

گفتا: مگر خدا ز خطاکار بگذرد!

غافل ز دوست یک مژه بر هم زدن مباش

آیینه شو که فرصت دیدار بگذرد!

دردا که بی فروغ دل آرای روی دوست

هر روزِ ما به رنگ شب تار بگذرد

سرشار از تجلّی یارند لحظه ها

حیف است عمر ما که به تکرار بگذرد

ترک دل است از نظر عارفان محال

کی جَم ز جام آینه کردار بگذرد؟

در طور دل به نور تجلّی نوشته اند:

زین جلوه زار کوکبه ی یار بگذرد

این جا کسی به فیض تماشا نمی رسد

تا خود چه ها به طالب دیدار بگذرد!

گر در ولای آل علی صرف می شود

از خیر عمر بگذر و بگذار بگذرد

ای کاش این دو روزه ی باقی ز عمر نیز

در صحبت ائمه ی اطهار بگذرد

امشب بیا به پرسش «پروانه» ای عزیز

زان پیش تر که کار وی از کار بگذرد

یا دست ثارالله، یا پای عبیدالله

محمدرضا طهماسبی — Sun, 02 Nov 2014 02:20:00 GMT

دل را اگر با عشق بر دریا زنی، باری

آبی تر از آبی شوی، جاری تر از جاری

هر دفعه خار خیر می چینی، چرا یک بار

از این گلستان غنچه ی آری نمی آری؟

بهر کفی نان، گرد خود بیهوده می چرخی

بیهوده می چرخی الاغ پیر عصّاری!

عمری زدی خود را به خواب، آیا زمانش نیست؟

یک بار هم عمداً زنی خود را به بیداری؟

او با تو گفته حالِ خود را، حال خود دانی

ای دوست! حق داری، نداری هیچ اجباری

یا دست ثارالله، یا پای عبیدالله

این بوسه دشوار است و تو امروز مختاری

من ذبح شدم به دست قربانی خویش

ابوذر فتحی نیا — Sat, 04 Oct 2014 19:28:00 GMT

من ذبح شدم به دست قربانی خویش

در بند شدم به دست زندانی خویش

نفسی که هزار بار رامش کردم

انداخت مرا به دام شیطانی خویش

ما شاعرکان قافيه بافيم و زبان باز

محمدمهدی سیار — Sat, 30 Aug 2014 05:49:00 GMT

اي دل! تو که مستي ـ چه بنوشي چه ننوشي ـ

با هر مي ناپخته نبينم که بجوشي

اين منزل دلباز نه دزدي ست نه غصبي

ميراث رسيده ست به ما خانه به دوشي

دلسردم و بيزار از اين گرمي بازار

غم هاي دم دستي و دل هاي فروشي

رفته ست ز ياد آن همه فرياد و نمانده ست

جز چند اذان، چند اذانِ درِ گوشي

نه کفر ابوجهل و نه ايمان ابوذر

ماييم ميانمايگي عصر خموشي

ما شاعرکان قافيه بافيم و زبان باز

در ما ندميده ست نه ديوي نه سروشي

من نيز مانند شما، از پشت خنجر خورده ام

مرتضی امیری اسفندقه — Sun, 06 Jul 2014 07:58:00 GMT

اي بي نشانه نام ها! اي بي ستاره شانه ها!
بدبخت ها! بيچاره ها! آواره ها! بي خانه ها!

همشهريان مضطرب! همسايگان منقلب!
با سوسک ها هم سفره ها! با موش ها هم لانه ها!

مثل شمايم من، هلا! مجهول و بي کس بي محل
مثل شمايم من، هلا! اي در وطن بيگانه ها

من نيز مانند شما، آهي ندارم در بساط
با شمع خلوت مي کنم در خاليِ کاشانه ها

مثل شما وامانده ام، بسيار در سرخوردگي
مثل شما خوابيده ام، بسيار در ويرانه ها

اي زندگي را باخته بر تخته نردِ سادگي
اي خويشتن را سوخته، احمق تر از پروانه ها

من نيز مانند شما، از پشت خنجر خورده ام
مثل شما بازيچه ام، بازيچه ي افسانه ها
::
ترفند و تسخر، تفرقه، تهمت، تغلّب، بس کنيد
ديوانه دارم مي شوم، از دستتان ديوانه ها...!

سرها برای هرچه به غیر از خدا خم است

علیرضا دهرویه — Sat, 05 Jul 2014 03:56:00 GMT

گفتم: دلم به سردی غم های عالم است

گفتی: بخند مسأله جدی تر از غم است

در احترام پیچ و خم کوچه های شهر

سرها برای هرچه به غیر از خدا خم است

ساقی! کجاست باده؟ که در دست عاشقان

نوشابه های بحث برانگیز زمزم است

گرمای عشق نیست، که این بوسه های داغ

تعبیر تازه از اثرات جهنم است

دارم نمی رسم به خودم - قصه را ببند-

وقتی کلاغ، پاک کن قتل آدم است!

معشوقه ها، شلوغ خیابان، هجوم گرگ

« باز این چه شورش است که در خلق عالم است»

آموختم از آینه ها صاف و سادگی

سعید بیابانکی — Wed, 18 Jun 2014 18:36:00 GMT

با من چه کرده است ببین بی ارادگی
افتاده ام به دام تو ای گل به سادگی

جای ترنج،دست و دل از خود بریده ام
این است راز و رمز دل از دست دادگی

ای سرو! ذکر خیر تو را از درخت ها
افتادگی شنیده ام و ایستادگی

روحی زلال دارم و جانی زلال تر
آموختم از آینه ها صاف و سادگی

با سکّه ها بگو غزلم را رها کنند
شاعر کجا و تهمت اشراف زادگی ....

نه... نه... مرا نبلعيد!

محمدمهدی سیار — Wed, 18 Jun 2014 05:25:00 GMT

نه... نه... مرا نبلعيد!

اين التماس نيست

اين آخرين نصيحت کرمي ست نيمه جان

آويخته به حلقه ي قلاب

در گوش ماهيان

ندانستي نمي شد با عروسک ها عروسي کرد

محمد سلمانی — Tue, 10 Jun 2014 05:47:00 GMT

اتاقي بود و تختي بود و بازي با عروسک بود

تو از آغاز دنيايت همين اندازه کوچک بود

تو معناي پريدن تا کجاها را ندانستي

تمام درکت از پرواز اوج بادبادک بود

در آن سو هفت شهر عشق را عطار مي گرديد

در اين سو بين رفتن تا نرفتن پا به پا شک بود

ندانستي نمي شد با عروسک ها عروسي کرد

که از آغاز اين تصميم امري نامبارک بود

نصيحت با تو؟! اما نه! خودم را خسته مي کردم

نمي شد بيش از اين دريافت با ذهني که کودک بود

پشيماني، پشيماني، پشيماني، پشيماني

و پايان همان روزي که مي گفتند اينک بود

حد اعلايي و با حداقل ها همنشين

کاظم بهمنی — Fri, 06 Jun 2014 14:19:00 GMT

حد اعلايي و با حداقل ها همنشين

آه مرواريدِ اصلِ با بدل ها همنشين

از معمّا ماندن ات چندي ست لذت مي بري

اي سؤال مشکلِ با راه حل ها هم نشين

من به لطفِ دوستانت رفتم امّا سعي کن

بعدِ من کمتر شوي با اين دغل ها همنشين

دل به مفهوم سياهي کم کم عادت مي کند

چشم وقتي مي شود با مبتذل ها همنشين

گردن آويزي چنين را پاره کن، آزاد شو

آه مرواريدِ اصلِ با بدل ها همنشين

چقدر بد شده دنیا چقدر بد شده ایم

محمد سلمانی — Thu, 22 May 2014 06:20:00 GMT

چقدر بد شده دنیا چقدر بد شده ایم

به جای گرمی آغوش، دست رد شده ایم

تو از من آن همه دور و من از تو این همه دور

شبیه آن چه که بیگانه می شود شده ایم

میان پیله ی احساسمان تفاهم نیست

که در منیّت خود حبس تا ابد شده ایم

من و تو میوه ی یک شاخه ایم و یک ریشه

جدا جدا شده ایم و سبد سبد شده ا یم

چقدر عیب نما و چقدر عیب شمار

شبیه آینه های تمام قد شده ایم

باور کنید پاسخ آیینه سنگ نیست ...

محمد سلمانی — Sun, 16 Dec 2012 16:33:00 GMT

بی حرمتی به ساحت خوبان قشنگ نیست
باور کنید پاسخ آیینه سنگ نیست

سوگند می خورم به مرام پرندگان
در عرف ما، سزای پریدن تفنگ نیست

با برگ گل نوشته به دیوار باغ ما
وقتی بیا که حوصله غنچه تنگ نیست

در کارگاهِ رنگرزانِ دیار ما
رنگی برای پوشش آثار ننگ نیست

از بردگی مقام بلالی گرفته اند
در مکتبی که عزت انسان به رنگ نیست

دارد بهار می گذرد با شتاب عمر
فکری کنید فرصت پلکی درنگ نیست

وقتی که عاشقانه بنوشی پیاله را
فرقی میان طعم شراب و شرنگ نیست

تنها یکی به قله تاریخ می رسد
هر مرد پاشکسته که تیمور لنگ نیست